Azeotrop

Destylacja działa, bo para nad cieczą jest bogatsza w składnik bardziej lotny. Azeotrop to punkt, w którym przestaje być bogatsza — para ma dokładnie ten sam skład co ciecz, z której powstała. I na tym rozdzielanie się kończy.

Dla etanolu z wodą wypada to przy około 95,6% wagowo, czyli mniej więcej 97,2% objętościowo. Taka mieszanina wrze w 78,15°C, a więc niżej niż czysty etanol, który potrzebuje 78,4°C.

Powyżej tego punktu możesz przepędzać dowolnie długo i dowolnie starannie — skład nie drgnie. To bariera fizyczna, nie kwestia jakości kolumny ani cierpliwości. Stąd handlowy spirytus rektyfikowany ma 95–96% i ani kropli więcej.

Przemysł azeotrop obchodzi, ale nie destylacją. Używa sit molekularnych, czyli porowatego materiału wyłapującego drobniejsze cząsteczki wody, dodaje trzeciej substancji zmieniającej układ równowagi albo rozdziela przez membranę. Tak powstaje alkohol bezwodny 99,8% — nieprzeznaczony do spożycia i nieosiągalny w domu.